بررسی اثر بخشی آموزش خودتنظیمی بر خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان رشته فیزیک دانشگاه یزد در درس ریاضی


بررسی اثر بخشی آموزش خودتنظیمی بر خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان رشته فیزیک دانشگاه یزد در درس ریاضی




همه پیشرفت‌های شفرمود‌انگیز انسان در دنیای امروز زاییده یادگیری هست.


رویکرد حقوق کیفری ایران به شخصیت مجرم
انسان بیشتر توانایی‌های خود را از طریق یادگیری به‌دست می‌آورد، از طریق یادگیری رشد فکری پیدا می-کند و توانایی‌های ذهنیش فعلیت می‌یابد.


اثر پردازش‌های فراشناختی بر فعالیت ناحیه‌ای مغز با توجه به ابعاد اضطراب و زودانگیختگی
یادگیری پايه رفتار انسان را تشکیل می‌دهد، از طریق یادگیری فرد با محیط خود آشنا می‌شود.


تبیین ویژگی‌های برنامه درسی تربیت دینی کودکان پیش‌دبستانی از طریق مقایسه دیدگاه‌های برخی متخصصان و مربیان پیش‌دبستانی با برنامه موجود
گاهی محیط را تحت تسلط و فرمان خود دارد و وقتی خویشتن را با اون سازگار می‌کند (سیف، 1385).


بررسی تطبیقی شیوه‌های گزینش دانشجو در دانشگاهها و موسسات آموزش عالی در ایران، سوئد و آلمان
تفکر به معنی ساوقتدهی مجدد ذهنی، پايه هر نوع یادگیری هست و رشد و گسترش هر مهارت یا دانشی بر اون هستوار هست.


ارزیابی کیفیت پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه تربیت معلم
بدون تردید، باید یادگیری مهارت‌های فکری، جانشین حفظ جزییات شود.


آثار و نقش قاعده‌ی "هدر نشدن خون انسان" از منظر حقوق کیفری و بزه‌دیده‌شناسی
به عبارت دیگر، هدف یادگیری باید آموزش تفکر و هستدلال درست باشد (کدیور، 1383).


مسئولیت کیفری مربیان و داوران در ورزش
پیشرفت تحصیلی به عنوان یکی از محصولات عینی یادگیری مورد توجه پژوهشگران هست.


بررسی حافظه بلند مدت و مقایسه سطح کارآمدی مدل‌های ARIMA، ARFIMA و مدل‌های خانواده ARFIMA-GARCH برای پیش‌بینی شاخص قیمت سهام تهران (TEPIX)
این موضوع طی سه دهه اخیر بیش از پیش مورد توجه برنامه گرفته هست.

امروزه، تمرکز آموزش به جای ارایه‌ی برنامه‌های آموزشی یا مدیریت رفتار کلاسی، به پرورش فراگیران با انگیزه و راهبردی تغییر کرده هست (پاریس و وینوگراد ، 2001).

یافته‌های تحقیقاتی متعددی نشان داده هست که پیشرفت تحصیلی هم از ساختارهای دانش و فرایند‌های پردازش اطلاعات تاثیر می‌پذیرد، و هم از شرایط محیطی از جمله شرایط خانوادگی و خودتنظیمی (باتلر و وین ، 1995).

پیشرفت تحصیلی از این جهت اهمیت دارد که پیشرفت آموزشگاهی در یادگیری اثر داشته و یادگیری آموزشگاهی پیشرفت تحصیلی را تحت تاثیر برنامه می‌دهد (بلوم ، 1982، به نقل از سیف، 1385).

یکی از شرایط موثر در بهبود عملکرد تحصیلی موضوع خودکارآمدی هست که توسط رابرت بندورا مطرح شده هست.

او در سال 1997، با انتشار کتاب خودکارآمدی : اعمال کنترل ، گام مهمی در نظریه یادگیری اجتماعی برداشت.

نظریه شناختی- اجتماعی بندورا، چهارچوب مناسبی را برای رشد نظریه خودتنظیمی فراهم آورد.

طبق این نظریه شرایط بافتی و فرهنگی و شرایط رفتاری، یادگیری فراگیران را تحت تاثیر برنامه می‌دهد (موسولیدز و فیلیپو ، 2005).

به فرموده بندورا، خودکارآمدی عبارت هست از "اعتقاد یک فرد به توانایی خود جهت موفق شدن در یک وضعیت خاص".

به اعتقاد بندورا این اعتقاد، عامل تعیین نماينده چگونگی تفکر، رفتار و احساس افراد هست (بندورا، 1994).

از اون وقت تا به حال، خودکارآمدی به عنوان یک متغیر مهم مورد توجه روانشناسان و محققان برنامه گرفته هست.

خودکارآمدی می‌تواند بر روی همه چیز، از حالات روانی گرفته تا رفتارها و انگیزه‌ها تاثیر داشته باشد.

فهمیدن اینکه چگونه می‌توان خودکارآمدی را پروش داد، یک هدف مهم برای روانشناسی مثبت گرا هست، زیرا به وسیله اون می‌توان یک زندگی شاد و موفق داشت (بندورا، 2001).

تا قبل از نظریه یادگیری اجتماعی بندورا، روانشناسان تنها به یکی از حوزه‌های رفتار یا شناخت توجه نشان می‌دادند.

مثلاً روانشناسان رفتارگرا تنها از طریق اعمال قابل مشاهده و تقویت و تنبیه %د تغییر رفتار بودند.

روانشناسان شناختی نیز تنها با تغییر باورها و افکار (مانند تغییر اسناد ) %د تغییر رفتار بودند.

در حالی که نظریه یادگیری اجتماعی، هم از طریق رفتار و هم از طریق شناخت سعی در تغییر رفتار دارد.

از این رو خودکارآمدی یک نظریه مهم در یادگیری به حساب می‌آید (لفرانسوا ، 281:1387).

اصطلاح پیشرفت تحصیلی عبارت هست از میزان دستیابی یادگیرندگان به اهداف آموزشی که از پیش تعیین شده هست؛ و از یادگیرندگان انتظار می‌رود که به کمک کوشش و یادگیری به اون دست یابند (زمینی و همکاران، 1386).

در شرایط کنونی در جامعه‌ی ما پیشرفت و موفقیت تحصیلی هم برای خانواده و یادگیرندگان و هم برای جامعه از اهمیت بالایی برخوردار هست.

بنابراین شناخت شرایط موثر بر پیشرفت تحصیلی ضروری به نظر می‌رسد.

در این میان یکی از روش‌هایی که بر پیشرفت تحصیلی تاثیر می‌گذارد، خودتنظیمی فراگیران می‌باشد.

الگوهای متعددی برای مفهوم خودتنظیمی ارائه شده هست.

علی رغم تعدد و تنوع این الگوها، صاحب نظران در این حیطه اتفاق نظر دارند که یادگیری فرایندی فعال و سازنده هست و فراگیران، قادر به مهار و تنظیم فرایند یادگیری هستند (ولترز و همکاران، 2003).

اونان می‌توانند بر جنبه‌های مختلف شناخت، انگیزش و رفتار و نیز محیط پیرامون خود، نظارت داشته باشند (ولترز، 1998).

تاکید الگوهای خودتنظیمی بدان معنی نیست که اشخاص همواره در هر بافت و موقعیتی، شناخت، انگیزش یا رفتار خود را مورد نظارت برنامه می‌دهند بلکه تاکید بر امکان چنین نظارتی هست.

تمامی الگوهای خودتنظیمی، تفاوت‌های زیست شناختی، رشدی، بافتی و فردی را مورد توجه برنامه می‌دهند و تاکید می‌ورزند که هر یک از این شرایط می‌تواند فرایند خودنظم‌دهی را تسریع و تسهیل نماید یا اون را با مانع مواجه سازد (ولترز و همکاران، 2003).

در این میان با توجه به تفاوت‌های فردی، متخصصان به بررسی تاثیر خودتنظیمی بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی پرداخته‌اند، به عنوان مثال زیمرمن و مارتین پونز (1986)، نشان داده‌اند که فراگیران سرآمد، نه تنها در موقعیت‌های یادگیری خاص از راهبردهای خودتنظیمی بیشتری هستفاده می‌نمايند بلکه اون را با همسانی بیشتر به کار می‌برند.

بندورا (1997)، معتقد هست که یادگیری خودتنظیمی با انگیزش و پیشرفت تحصیلی، رابطه مثبت دارد.

تحقیق حاضر به بررسی تاثیر آموزش خودتنظیمی بر خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی می‌پردازد.

امید هست در اثر این آموزش، عملکرد دانشجویان در تحصیل بهبود یابد و از طرف دیگر از شکست و عواقب بد اون جلوگیری به عمل آید.




79 out of 100 based on 79 user ratings 679 reviews